by Aitanaru » Wed Apr 18, 2012 5:36 am
Nami zachciało się kopać. Była daleko od wioski, więc raczej mogła to zrobić. Wykopała więc dołek i natrafiła na kamień z jakimś dziwnym znakiem. To było pismo wilków. "Pozostałości po moim stadzie!" - pomyślała. Odczytała znak z trudem, gdyż był wyblakły. Mówił on: "Pięć kroków na północ". Nami pomyślała: "Aha, łamigłówka. Teraz będę chodzić ze znaku do znaku..." Nie przeszkadzało jej to jednak. Kiedy dotarła do ostatniej tabliczki i odczytała napis ("Żyj tak, jak jest Ci to pisane"), z nieba przyleciał świecący motyl. Śpiewał on cudowną piosenkę. Nami przyglądała się mu w milczeniu.
I won't cry for yesterday.
And I will be your hope
When you feel like it’s over
And I will pick you up
When your whole world shatters
And when you’re finally in my arms
Look up and see, love has a face
Red - Not Alone
This is what God says to me everyday, and I find it very encouraging. Blessings to Red and all who serve the Lord. Amen.