Polish fursona RP with Melicaa and Ainee

[Aitanaru]

((Ale w jakim sensie? XDD I weź mi na PW wyjaśnij czemu on chciał tak uratować rodzinę a nie przez porozumienie z wilkami. XDD Bo to było możliwe.))
Nami stwierdziła, że nie ma już nadziei. Wyprowadzi się i zacznie życie od początku a o tej miłości będzie musiała zapomnieć. Nie była jednak pewna, czy ich losy znów się nie zetkną. Jeśli tak, to będzie - jak ona to ujęła - lipa.

[~Kaz~]

Kaito wędrował i myślał w końcu przypomniała mu się perła ''I tak od tego nie ucieknę.''Pomyślał po czym zawrócił i zaczął szukać Nami.

[Aitanaru]

Nami siedziała w swojej jamie zapłakana. "Całkiem o mnie zapomniał" - myślała sobie. - "Ja chyba nie dam rady stąd pójść... ale muszę."

[~Kaz~]

Kait odnalazł Nami w jej grocie i powiedział ''Nie zapomniałem o tobie ale myślę że sama stwierdzisz że rodzina jest najważniejsza'' Po czym usiadł koło niej.

[Aitanaru]

((Eeeej, on czyta w myślach?!))
Nami chlipała dalej. - Wiem. Właśnie wiem. Myślisz że czemu chciałam się wynieść? Bo to miejsce przypomina mi o mojej. Którą straciłam. - powiedziała cicho.

[~Kaz~]

((Nooooooooooooooo xD))
''Prędzej czy później założysz nową.'' Powiedział.

[Aitanaru]

- Jak? Nie mam na to szans... Nikt mnie nie zechce. - rzekła Nami i spuściła głowę. - Ty nie wiesz jak to jest kiedy już się nie ma nikogo poza ptakami...

[~Kaz~]

Kaito zaśmiał się ''Dlaczego drapieżnik miałby się opiekować ptakami? Pamiętasz?.''

[Aitanaru]

- Pamiętam. Ale te były ze mną od zawsze. Moi rodzice oswoili je dla mnie żeby mi pomagały. A skoro są dla mnie takie dobre to muszę się odwdzięczyć.

[~Kaz~]

''A nie pomyślałaś wtedy że ze mną mogło być podobnie?''