Polski Chat

[Ju-Ju]

- Ehhhhhhhhhhhhh. Dlaczego wszyscy chcą mnie zjeść!? - zdenerwowała się kotka. - Mam was dość.
Szybko przebyła drogę od miejsca, gdzie stała do potężnego dębu. Jednym susem znalazła się na najniższej gałęzi, skoczyła i po krótkiej chwili można ją było dostrzec na niemalże szczycie dębu.
- Wszyscy! Wszyscy! Dlaczego chcecie mnie zjeść!? Że niby taka smaczna jestem!? - wykrzyczała z góry i zamilkła. Patrzyła tylko na dwie sylwetki zmutowanych wilków. Na górze była bezpieczna, bo gałęzie załamałyby się pod ciężarem zwierzęcia takiego jak Shadow, czy ta nieznajoma.
"Ile ja bym dała, żeby móc porozmawiać spokojnie z kimś, kto nie jest taki głodny. Bez żadnych żarłoków w pobliżu." pomyślała.

[Touke]

Spojrzała na nieznajomą, jej zachowanie nie budziło w niej żadnych konkretniejszych odczuć, czy emocji. Zachowywała się jak... normalny wilk. Czy też pies.
Fly przekrzywiła lekko pysk, po czym zadarła go do góry.
- Masz pecha. - mruknęła i machnąwszy ogonem, wstała, oddalając się w swoim kierunku, aby po chwili zniknąć za rogiem.

Matma wzywa. Cuu.

[Ju-Ju]

Paaa.

[Nala5]

Hebanowa jak gdyby nigdy nic ułożyła się obok wadery. I zasnęła.

Ja też muszę iść, paa!

[Pirit]

Ju kontynuujemy we dwie? XD

[Ju-Ju]

Paaa, Nal.

Jak chcesz, Pir. >3

[Pirit]

Skrzywiła się na widok skaczącej zgrabnie po drzewach kotki. Zamiotła nerwowo ogonem i zarazem na jej pysku pojawiła się sugestia głupiego uśmiechu. Trudno było wyobrazić sobie ją na drzewie, ale ku zdziwieniu innych była w stanie tego dokonać. Jej lekkie, a zarazem twarde jak tytan kości pozwalały jej wbijać się gładko w drzewa. Długi haczykowate pazury były bardzo chwytne. Jedyny problem to jej spora waga. Będąc szczenięciem nie raz bawiła się na drzewach ale teraz? Bała się o swoje zdrowie więc z impetem przywaliła w trzon drzewa. Roślina zatrzęsła się niebezpiecznie. Najeżyła sierść na karku i spojrzała spokojnym spojrzeniem na zwierzę. Jej spojrzenie i zachowanie kontrastowały ze sobą. Z jednej strony była gotowa do bójki, a z drugiej była skłonna do sojuszu. Czekała.

[Ju-Ju]

- Nie możesz przestać? - spytała się kotka. - Przecież i tak mnie nie zjesz.
Popatrzyła się na zwierzę w dole spokojnym wzorkiem i przytrzymała się mocniej drzewa. Nie było aż tak chude, by bura je przewróciła, ale mogła nim mocno wstrząsnąć. Meethink rozejrzała się w poszukiwaniu innego, solidnego drzewa na wszelki wypadek. Zauważyła jedno, niezbyt daleko, ale też niezbyt blisko.

[Pirit]

Ziewnęła pokazowo i wstrząsnęła łbem. Ułożyła uczy na kudłatej grzywie i bez większych ceremonia ułożyła się zgrabnie na ziemi. Położyła chudy pysk na ziemi i powoli zamknęła oczy. Łapy luźno leżały wyprostowane przed jej ciałem. Ogon drgał chwilę, ale przestał kiedy wilczyca 'odpłynęła' Tak. Najzwyczajniej zasnęła.

[Ju-Ju]

Meethink siedziała jeszcze na drzewie. A co jeśli wilk w dole udaje? Nie, lepiej zostać na górze, tam gdzie bezpiecznie. Słońce wyszło zza chmur i oświetliło ogród. Było tu jasno, a kotce nie przeszkadzało siedzenie na drzewie.